Case: Herontwikkeling landbouwgrond

Het komt regelmatig voor dat een boerderij met een aanzienlijk stuk grond ruimte overhoudt op het erf. Dat kan bijvoorbeeld komen doordat een stuk grond is verarmd en door het rust te gunnen, kan het opnieuw worden gemineraliseerd. Het kan ook zijn dat er dode hoeken zijn op het land waar het moeilijk is om te komen met de juiste landbouwvoertuigen en waar geen dieren kunnen grazen.

Natuurlijk maakt de boer graag goed gebruik van de ruimte die hij/zij heeft. Een stuk land overhouden waar niets mee gebeurt, is zonde. Met een ruimte al vanaf 50 vierkante meter zou er een Tiny House op kunnen staan, waardoor de boer wat extra inkomsten heeft met het verpachten van de grond aan de Tiny House bewoners. Deze kunnen ook helpen in de bedrijfsvoering door samen met de boer een oogje in het zeil te houden. Dit komt ten goede aan de dieren en boerderij als geheel.

Nederland kent van oudsher een strikte scheiding van functies. Een stuk land heeft een natuurbestemming, een agrarische bestemming, óf een bouwbestemming. Bij de laatste kan gewoond worden. De bestemming wordt vastgelegd in het omgevingsplan.

Door de scheiding ontstaan er grote verschillen in de grondwaarde: een hectare natuur kost zo’n EUR 15.000, landbouwgrond richting de EUR 70.000 en bij een woonbestemming explodeert de waarde van een hectare, afhankelijk van de locatie en de hoeveelheid woningen die mogen worden gebouwd.

Met het recente stikstofprobleem is gebleken dat gecombineerd gebruik van de grond een oplossing kan bieden voor de stikstofuitstoot (n.a.v. het schrijven van G. Enthoven en D. Groot in Trouw 26 november 2019). Het grootste deel van de stikstofuitstoot is afkomstig van de veeteelt. Er wordt gezocht naar manieren om deze uitstoot te verminderen, waarbij boeren zoveel mogelijk worden ontzien. Toch raakt dit ook de boer, waarmee een oplossing als het gebruiken van grond voor een Tiny House in plaats van veeteelt nieuwe perspectief biedt.

Een sleutel is het toestaan van innovatieve vormen van functiecombinatie. Nieuwe vormen van landbouw, natuur en wonen kunnen daardoor ontstaan. Denk bijvoorbeeld aan een boer die 20 hectare grasland omvormt tot een voedselbos en minder koeien houdt. Door dergelijke vormen van agrobosbouw wordt CO2 opgeslagen en veel minder stikstof uitgestoten. Als compensatie zouden aan de rand van zo’n bos tiny houses kunnen worden toegestaan, waarbij de boer direct financieel kan worden gecompenseerd.

Wat de boer verliest aan inkomsten van veehouderij, krijgt hij terug met woonopbrengsten. Dit heeft voordelen: er is sprake van een toename van biodiversiteit, een verlaging van de stikstofuitstoot, verhoging van CO2 vastlegging en daarbij een nieuw economisch perspectief voor de agrarische bedrijfsvoerder die minder intensief wil produceren.

Volg het
tiny avontuur

Facebook          Instagram         LinkedIn

Volg het
tiny avontuur